பெண் சிறகுகள்!

பெண்ணே! பெருமைக் குரியவளே!
பெறர்க்கரிய பெருந்தவப் பயனே!
எப்படியம்மா இன் சுமையெனும்
இறகுகள் ஏந்தி இமயத்தின்
உச்சியிலே ஏறி நிற்கின்றாய்?
அச்சமிலையோ சிறிதேனும் உனக்கு?

பிள்ளைப் பிராயத்திலும் பெற்றோரக்கு
உள்ளம் களிக்க நின்றாய்!
உவந்தே உன்பணியை முகம்
மலர்ந்தே அவர்க் களித்தாய்!
தேவதையாய் வலம் வந்தாய்
திருமகளும் அவர்க்கு நீயானாய்!

மணக்கோலம் தரித்தே நல்
மணாளன் கைப் பிடித்து
புக்ககம் போனபின் நீயோ
புது வடிவம் தானெடுத்தாய்!
இல்லம் பொலிவுற நீ
என்னாளும் பேணி நிற்க
வல்லமை வாய்த்ததுவும் உன்
வரமன்றி என்ன சொல்ல?

மாதவப் பெண்ணே நீ
மங்கா குலவிளக்கே! இங்கு
இறக்கையின்றி பறக்கும் நீ
இனிய அன்புப் பறவையம்மா!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: