மகவின் மகவு!

மழலை நானென மதி மயங்கினேன்
மகவின்மக வென்முன் உலவிடும் வேளை!
நிலவி னொளியாயென் நெஞ்சினில் தவழ்கையில்
உலகையே மறந்தேன்; உவகையில் மிதந்தேன்!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: