கவியின் வாக்கு பொய்க்காது! கனன்றெழுந்தால் புவி தாங்காது! அன்றொருநாள் பொய்மையால் மெய்போல் நடித்து ஊரையடித்து உலையிலிட்ட உத்தமியை திருந்திட வேண்டி ஓங்கி குரல் கொடுத்து உமிழ்ந்தேன் ஒருபாடல் அவளுக்காய்! திருந்தி நீ மாறு! இல்லை வருந்துவாய் பாரு! குனிந்திடக் குனிந்திட குட்டிடும் உந்தன் குறும்புத்தி அழிந்திடும் நிலைவரும் பாரு! அன்றே கேட்டிருந்தால் அவளின் ஆத்மா பிரிந்த பின்பாவது பேரமைதி கொண்டிருக்கும்! கேட்க மறுத்ததால் கிடைத்ததோ எவர்க்கும் கிடைக்காத கீழான மரணம்! ஆதலால் ஒருபோதும் கவிஞரின் சொல்பாவம் வேண்டாதீர் […]

திருநெல்வேலி நகரம் சென்று பேருந்தில் ஊர் திரும்பும் வேளையில் நிற்பதற்கே இடமின்றி நீண்டநேரம் நின்றிருந்த வேளையில் சுத்தமல்லி நிறுத்தம் வந்தபோது வாலிப இளையோன் ஒருவன் இறங்கிட இருக்கையில் இருந்து வெளிப்பட்ட வேளையில் மிதித்திட்டான் கால்கொண்டு! மெல்லிய குரலில் அம்மாவென உதித்திட்ட குரலுக்கு ஒருபதிலாய் உற்றுப் பார்த்து திமிரோடு சொல்லிட்டான் அப்படித்தான் மிதிப்பேனென! தெரிந்தே மிதித்திட்ட செயலுக்கு இதுதானே பதிலாகும்! இளைய சமுதாயமே இந்நெறி சரிதானா? நாளைய சமுதாயம் உன்போன்றோர் கையிலகப்பட்டால் என்னாகும் இந்நாடு! அவனுக்காய் வேண்டினேன் மாறிடு […]

ஏரு பெரிதா? ஊரு பெரிதா? கேட்டேன் இளைஞனை! பார்த்தான் முறைத்தே! கோவணம் கட்டியவனை கோமாளியாகப் பார்த்திடும் இந்நாட்டில் இக்கேள்வியைக் கேட்டதே தவறென்றான்! அப்படியானால் ஏரும் ஊரும் பெரிதில்லையா? வினவினேன்! ஏரு பெரிது விவசாயிக்கு! ஊரு பெரிது ஊழல் அரசியலுக்கு! ஊழலின் முன்னே ஊரும் எறும்பாய்க் காட்சி தருகிறான் ஏருழும் உழவனவன்! ஊரை ஏய்த்து உழவனை ஏய்த்து உல்லாச வாழ்வில் நாளும் வாழும் ஊழல் நாயகர்களே உயர்ந்தோர் இங்கென்றான்! ஒன்றும் பேசமுடியாது ஒட்டிக்கொண்டது என்னுதடு!

விவசாயியின் வியர்வையில் விளைகிறது உணவெலாம்! இருந்தும் அவனுண்பதோ விலையில்லா அளவரிசிதான்! சகதியிலுழந்த கால்களோ நிற்கதியில் நிற்கிறது! கணக்குப் பார்த்து விளைபொருளை விற்க நினைத்ததில்லை விவசாயி! வணிகன் கேட்ட விலைக்கே விற்று கீழ்நிலைக்குத் தாழ்கிறான்! விளைவிக்க நூறுபணம் கிடைப்பதோ பாதிபணம்! அதை வாங்கவும் அலைவதோ அநியாயம்! விளைவித்த பொருளுக்கு விலை விவசாயி நிர்ணயிப்பதே முறை! ஆனால் விலையோ அவனால் என்னவென கேட்கக்கூட முடியவில்லை! கேட்டவிலைக்கு விற்பதனால் கீழ்நிலைக்கே விற்கிறான்! தன்னோடு போகட்டும் இன்னல் என் பிள்ளைகளுக்கு வேண்டாமென ஒதுக்க […]

ஒருமைச் செயலாற்றும் பேதை எழுமையும் தான்புக் கழுந்தும் அளறு.குறள்:835 அறிவற்றவன் தான் பிறந்த ஒரு பிறவியிலேயே, அடுத்து வரும் பிறவிகள்தோறும் தான் புகுந்து வருந்தி அனுபவிக்கும் நரகத்தைப் படைத்துக் கொள்ளும் ஆற்றல் உடையவன் ஆவான்.

எண்ணிய முடிதல் வேண்டும் எண்ணினேன் இன்று! வரிசையில் நெற்பயிர் நட்டு நான்கு மூன்று நாட்கள் ஆகி விட்டன. களைகொல்லி போட்டும் உழவு களை அதிகம் தெரிந்தது. கொக்கு மிதித்ததால் ஊடு நாற்று நடவும் வேண்டியதிருந்தது. தண்ணீரை வடியவிட்டு நன்றாக தரையினைக் காய விடவேண்டும். வேலைக்கு ஆள் கிடைக்காததால் விருப்புடன் இறங்கினேன் பணிசெயெ எண்ணிவிட்டேன் முடித்திட பணியினை! முப்பத்தாறு சென்ட் பரப்பளவில் வரிசையாக நட்ப்பட்ட நடுகையின் ஊடாக நடந்தேன் களையினைக் களைந்தேன். கொக்கு மிதித்ததால் வெற்றிட இடத்தினில் நடுகையிலிருந்து […]

: ஓதி உணர்ந்தும் பிறர்க்குரைத்தும் தானடங்காப் பேதையின் பேதையார் இல்.குறள்:834 நூல்களை ஓதியும், அவற்றின் பொருளை உணர்ந்தும், பிறர்க்கு எடுத்துச் சொல்லியும் தான் அவற்றின் நெறியில் அடங்கி ஒழுகாதப் பேதைப் போல் வேறு பேதையர் இல்லை.